Een paar dagen geleden heb ik zelf nog ondervonden welke agressieve en van ratio gespeende reacties men ontketent indien men zich uitspreekt tegen het huidige pensioensysteem en brugpensioen in België. Velen willen niet aannemen dat niemand bijdraagt voor het eigen pensioen. De eerste peiler van het systeem (het wettelijke pensioen) is immers gewoon een doorgeefluik. De pensioenen (niet de groepsverzekering van het bedrijf, noch de bijdragen voor het eigen pensioensparen) worden immers direct betaald met de inkomende bijdragen van de werkenden. Het geld is onmiddellijk weg! Geen probleem in tijden van kroostrijke gezinnen, waar veel werkers worden klaargestoomd om een beperkt aantal ouderen te onderhouden. Die periode is voorbij. We moeten uitgaan van twee kinderen per vrouw, wat mij perfect normaal lijkt in een zeer dicht bevolkt modern land met lage sterftecijfers. Bijna iedereen wordt oud. Uitgaande van een generatieduur van vijfentwintig jaar en een levensverwachting die in de toekomst zeker de negentig jaar zal benaderen, kun je zeggen dat elke persoon van vijfendertig jaar oud verantwoordelijk is voor één tienjarig kind, één zestigjarige bruggepensioneerde ouder en één vijfentachtigjarige grootouder. Het is dan nog niet zeker dat het om een actieve vijfendertigjarige gaat. Wie vindt dat er best niets verandert aan het huidige systeem draait zichzelf een rad voor de ogen. Ik heb het tegen u, Luc Cortebeeck, de vakbondsleider die op de gezegende leeftijd van éénenzestig jaar op brugpensioen gaat en dus de rest van zijn leven gaat potverteren op de rug van de actieven. Nochtans denk ik dat die glimmende bobbels op zijn hoofd niet levensbedreigend zijn.
Deze veroudering bestrijden met immigratie lost niets op. Integendeel, dat veroorzaakt nog meer problemen. Hoe meer inwoners, hoe meer groei een land moet kennen om iedereen evenveel te geven. Wat we nu aan migranten invoeren zijn meestal ongeschoolde krachten. Die hebben we al genoeg, zo zijn er vijfhonderdduizend uitkeringsgerechtigde werklozen. Daar moeten nog een pak OCMW-klanten worden bijgevoegd, bijvoorbeeld de vijftig procent geregulariseerde illegalen uit 2000 die in 2010 nog steeds niet hadden gewerkt... Als geschoolde mens moet je goed gek zijn om je talent in België te laten uitbuiten door ons hoog belastingregime waar je zelf niets aan hebt, want het zijn de inactieven die de centen hic et nunc opsouperen.
woensdag 25 mei 2011
dinsdag 24 mei 2011
Obama vijf procent Iers.
Gisteren is de Amerikaanse president op bezoek geweest in het Ierse dorpje Moneygall. De over-over-overgrootvader van Barack woonde daar tot hij in 1850 (19 jaar oud) naar Amerika emigreerde zoals veel Ieren, om aan de honger te ontsnappen. Vijf procent, dat is één op twintig. Hoeveel over-over-overgrootouders hebben wij, en dus ook Obama? Twee ouders, vier grootouders, acht overgrootouders, zestien over-overgrootouders, dus: tweeëndertig over-over-overgrootouders! Drie procent is dus juister dan vijf procent. En zelfs dat is genetisch bekeken niet meer dan een schatting op basis van statistiek. Ik verklaar. Ieder kind erft precies de helft van de genen van elk van zijn ouders. Maar welke genen nu juist van vader en welke van moeder komen ligt niet vast, het is een loterij. Anders zouden al de kinderen van een paar er als tweelingen uitzien. Integendeel, het ene kind heeft de ogen van moeder, het andere van vader en dit geldt voor alle uiterlijke en innerlijke kenmerken. Dat betekent ook dat de derde generatie niet precies één vierde van de genen van elke grootouder heeft. Het varieert tussen nul en vijftig procent van elke grootouder, hoewel kansberekening zal uitwijzen dat het meestal wel tussen twintig en dertig procent zal zijn, vermoed ik. Voor elke volgende generatie geldt hetzelfde. Genetisch gezien zal Obama dus (net als wij allemaal) tussen nul en vijftig procent genen van zijn over-over-overgrootvader hebben geërfd, maar statistisch is drie procent waarschijnlijker.
Die ouwe Ierse knar bleek ook nog eens een protestant te zijn. Altijd wijs om dat in het achterhoofd te houden als je het over het katholieke Ierland hebt, maar dat is een ander verhaal. Engeland probeerde gedurende eeuwen om Ierland onder de knoet te houden. Ierland werd pas in 1921 onafhankelijk, maar zonder de deels protestantse gebieden in Noord-Ierland. Op BBC loopt nu een interessante reeks over de Ierse geschiedenis. Het is niet moeilijk zich in te beelden welk een wespennest onder andere de inmenging van anti-Engels Rome en Spanje teweegbracht. De "Troubles" van de twintigste eeuw vinden hun oorsprong in de zeventiende-eeuwse politiek van de Engelsen.
Stambomen zoals wij die meestal kennen geven ook een foute voorstelling van de realiteit. Men kijkt enkel naar de mannelijke voorvader en al diens afstammelingen. Zo blijft het wel overzichtelijk, maar eigenlijk is het boeiender om van één kind alle voorouders voor te stellen, waardoor je een omgekeerde piramide-vorm krijgt. Genetisch een veel juistere voorstelling van de feiten. Op voorwaarde dat er geen vals spelende oma's zouden zijn, uiteraard... Per generatie terug heb je zoveel voorouders:
1:2 (ouders)
2:4 (grootouders)
3:8 (overgrootouders)
4:16
5:32
6:64
7:128
8:256
9:512
10:1024
11:2048
12:4096
13:8192
Is dat niet fenomenaal? Ik bezit een traditionele genealogie met dertien generaties mannelijke voorouders. Mijn oudst bekende voorvader, ene Jacobus, werd omstreeks 1580 geboren te Zeveneken. Maar de facto heb ik niet één, maar wel 8192 voorouders van die dertiende generatie (waarbij sommigen wel honderd jaar vroeger of later zullen geleefd hebben). Van die Jacobus heb ik dus vermoedelijk en ongeveer slechts nul komma nul twaalf percent genen geërfd... Ware het niet dat er ergens onderweg een hapering verschijnt: (één van) mijn over-overgrootmoeder is pas na de geboorte van haar zoon gehuwd. Het is dus koffiedik kijken of mijn officiële over-overgrootvader (die van de stamboom) ook mijn echte is. Maakt het wat uit? Toch een beetje, want het is toch de voorvader in mannelijke lijn die mijn achternaam bepaalt. Ik vind het ook erg belangrijk dat mijn kinderen mijn achternaam erven. Noem mij ouderwets.
Die ouwe Ierse knar bleek ook nog eens een protestant te zijn. Altijd wijs om dat in het achterhoofd te houden als je het over het katholieke Ierland hebt, maar dat is een ander verhaal. Engeland probeerde gedurende eeuwen om Ierland onder de knoet te houden. Ierland werd pas in 1921 onafhankelijk, maar zonder de deels protestantse gebieden in Noord-Ierland. Op BBC loopt nu een interessante reeks over de Ierse geschiedenis. Het is niet moeilijk zich in te beelden welk een wespennest onder andere de inmenging van anti-Engels Rome en Spanje teweegbracht. De "Troubles" van de twintigste eeuw vinden hun oorsprong in de zeventiende-eeuwse politiek van de Engelsen.
Stambomen zoals wij die meestal kennen geven ook een foute voorstelling van de realiteit. Men kijkt enkel naar de mannelijke voorvader en al diens afstammelingen. Zo blijft het wel overzichtelijk, maar eigenlijk is het boeiender om van één kind alle voorouders voor te stellen, waardoor je een omgekeerde piramide-vorm krijgt. Genetisch een veel juistere voorstelling van de feiten. Op voorwaarde dat er geen vals spelende oma's zouden zijn, uiteraard... Per generatie terug heb je zoveel voorouders:
1:2 (ouders)
2:4 (grootouders)
3:8 (overgrootouders)
4:16
5:32
6:64
7:128
8:256
9:512
10:1024
11:2048
12:4096
13:8192
Is dat niet fenomenaal? Ik bezit een traditionele genealogie met dertien generaties mannelijke voorouders. Mijn oudst bekende voorvader, ene Jacobus, werd omstreeks 1580 geboren te Zeveneken. Maar de facto heb ik niet één, maar wel 8192 voorouders van die dertiende generatie (waarbij sommigen wel honderd jaar vroeger of later zullen geleefd hebben). Van die Jacobus heb ik dus vermoedelijk en ongeveer slechts nul komma nul twaalf percent genen geërfd... Ware het niet dat er ergens onderweg een hapering verschijnt: (één van) mijn over-overgrootmoeder is pas na de geboorte van haar zoon gehuwd. Het is dus koffiedik kijken of mijn officiële over-overgrootvader (die van de stamboom) ook mijn echte is. Maakt het wat uit? Toch een beetje, want het is toch de voorvader in mannelijke lijn die mijn achternaam bepaalt. Ik vind het ook erg belangrijk dat mijn kinderen mijn achternaam erven. Noem mij ouderwets.
woensdag 4 mei 2011
Regeringsvorming
Al ruim één jaar sedert de kleine De Croo van Open VLD de regering deed vallen omdat hij het gerommel over de staatshervorming en de splitsing van BHV niet langer kon aanzien. De vier Franstalige partijvoorzitters dachten NVA een hak te kunnen zetten door aan Voka (de Vlaamse ondernemersorganisatie die sterk aanleunt bij NVA) even hun standpunten te verduidelijken, nadat eerder De Wever succes oogstte bij de Franstalige ondernemers. Dat gebeurde dan op 11 april 2011. Waren zij even verkeerd! De bedrijfsleiders getuigden na afloop dat ze diep ontgoocheld waren over het gebrek aan moed en toekomstvisie. Terwijl Franstalig België juist een jongere bevolking heeft en veel ruimte om te ondernemen. De Franstalige partijvoorzitters benadrukten echter vooral het belang van de voortdurende transfers. Al zullen ze wel andere woorden hebben gebezigd.
Karel Vink, topmanager en burgerlijk ingenieur, was daar ook bij en hij zegt in Knack 18 vandaag dat we een nieuwe regering nodig hebben zodat er noodzakelijke sociaal-economische maatregelen kunnen worden genomen. Juist ja. Kan de heer Vink me dan eens laten weten welke dergelijke maatregelen de vorige regeringen Paars II (2003-2007) en en huidige Leterme I (2007-20??) dan zoal hebben genomen?
Het Generatiepact misschien? Laat me niet lachen! Dat betrof gewoon een gordijnpact. In ons land is men zo dwaas geweest om de pensioenen in real time te betalen met de bijdragen van de werkenden. In een tijdperk waarin de kindersterfte zowat onder controle was maar geboortebeperking onbestaande (1910 - 1960) waardoor er bijzonder talrijke gezinnen ontstonden, leek het dat er werkvolk genoeg zou zijn. Mijn grootvader van vaders' kant maakte deel uit van een gezin die een café uitbaatte in Kalken dat toepasselijk "Café De Negen Gebroeders" werd gedoopt... Er waren trouwens ook nog twee "gezusters" Mijn vader was één van zeven, mijn moeder één van acht kinderen. Het kon niet op. Alle gekheid op een stokje: dan moet je toch gewoon de pensioenleeftijd vandaag optrekken? Een elementaire vorm van solidariteit met de werkende generatie die de vakbonden vreemd is. Vakbonden zijn vandaag het omgekeerde van solidariteit. Alleen met zichzelf zijn ze solidair, niet met anderen.
De waarheid en oorzaak van alle miserie in ons land is dat men steeds de vrede heeft afgekocht met in beton gegoten dotaties en regels. Hoeveel landen zijn er waar de werkloosheidsuitkering onbeperkt in de tijd is, wat misschien nog acceptabel is in tijden van massale afdankingen, maar niet vandaag wanneer we verplicht Oost-Europese bouwvakkers en verpleegsters inschakelen om het werk gedaan te krijgen. Terwijl er een half miljoen werklozen zijn! Geen wonder dat er geroepen wordt om de sociale zekerheid te splitsen als de anderen steeds weigeren om op te treden tegen zulke en andere mistoestanden.
Neem nu de saga rond de nucleaire winsten van vooral Electrabel. Wij betaalden vroeger meer voor onze elektriciteit om de kerncentrales versneld af te schrijven. Daardoor produceren deze centrales nu zeer goedkope elektriciteit, zoals door de CREG aangetoond. Dat past blijkbaar niet in het kraam van de Franstaligen want de Nationale Bank (nog zo een nutteloze instelling sedert de invoering van de Euro) werd gevraagd om de cijfers van Electrabel te bevestigen (sorry, "onderzoeken"), wat ze uiteraard deden. Reynders (MR) en Magnette (PS) waren er als de kippen bij 500 miljoen als bruto bijdrage naar voor te schuiven. Ondertussen blijkt dat Electrabel de stroom véél duurder verkochten dan de ze de NB hebben voorgelogen. Waardoor de cijfers van de CREG (1.750 miljoen winst ipv 800 miljoen) en niet die van Electrabel/NB juist blijken. Wat schuilt hier dan achter? Wie wordt hier beter van? Wie is er betaald? Wat belet de regering om, naar analogie met de Franse regering, de energieprijzen te plafonneren door ze aan die Franse prijzen te koppelen?
Karel Vink, topmanager en burgerlijk ingenieur, was daar ook bij en hij zegt in Knack 18 vandaag dat we een nieuwe regering nodig hebben zodat er noodzakelijke sociaal-economische maatregelen kunnen worden genomen. Juist ja. Kan de heer Vink me dan eens laten weten welke dergelijke maatregelen de vorige regeringen Paars II (2003-2007) en en huidige Leterme I (2007-20??) dan zoal hebben genomen?
Het Generatiepact misschien? Laat me niet lachen! Dat betrof gewoon een gordijnpact. In ons land is men zo dwaas geweest om de pensioenen in real time te betalen met de bijdragen van de werkenden. In een tijdperk waarin de kindersterfte zowat onder controle was maar geboortebeperking onbestaande (1910 - 1960) waardoor er bijzonder talrijke gezinnen ontstonden, leek het dat er werkvolk genoeg zou zijn. Mijn grootvader van vaders' kant maakte deel uit van een gezin die een café uitbaatte in Kalken dat toepasselijk "Café De Negen Gebroeders" werd gedoopt... Er waren trouwens ook nog twee "gezusters" Mijn vader was één van zeven, mijn moeder één van acht kinderen. Het kon niet op. Alle gekheid op een stokje: dan moet je toch gewoon de pensioenleeftijd vandaag optrekken? Een elementaire vorm van solidariteit met de werkende generatie die de vakbonden vreemd is. Vakbonden zijn vandaag het omgekeerde van solidariteit. Alleen met zichzelf zijn ze solidair, niet met anderen.
De waarheid en oorzaak van alle miserie in ons land is dat men steeds de vrede heeft afgekocht met in beton gegoten dotaties en regels. Hoeveel landen zijn er waar de werkloosheidsuitkering onbeperkt in de tijd is, wat misschien nog acceptabel is in tijden van massale afdankingen, maar niet vandaag wanneer we verplicht Oost-Europese bouwvakkers en verpleegsters inschakelen om het werk gedaan te krijgen. Terwijl er een half miljoen werklozen zijn! Geen wonder dat er geroepen wordt om de sociale zekerheid te splitsen als de anderen steeds weigeren om op te treden tegen zulke en andere mistoestanden.
Neem nu de saga rond de nucleaire winsten van vooral Electrabel. Wij betaalden vroeger meer voor onze elektriciteit om de kerncentrales versneld af te schrijven. Daardoor produceren deze centrales nu zeer goedkope elektriciteit, zoals door de CREG aangetoond. Dat past blijkbaar niet in het kraam van de Franstaligen want de Nationale Bank (nog zo een nutteloze instelling sedert de invoering van de Euro) werd gevraagd om de cijfers van Electrabel te bevestigen (sorry, "onderzoeken"), wat ze uiteraard deden. Reynders (MR) en Magnette (PS) waren er als de kippen bij 500 miljoen als bruto bijdrage naar voor te schuiven. Ondertussen blijkt dat Electrabel de stroom véél duurder verkochten dan de ze de NB hebben voorgelogen. Waardoor de cijfers van de CREG (1.750 miljoen winst ipv 800 miljoen) en niet die van Electrabel/NB juist blijken. Wat schuilt hier dan achter? Wie wordt hier beter van? Wie is er betaald? Wat belet de regering om, naar analogie met de Franse regering, de energieprijzen te plafonneren door ze aan die Franse prijzen te koppelen?
Abonneren op:
Posts (Atom)