Vandaag is het vrouwendag en in krant De Standaard worden aan bekende Vlaamse vrouwen vier vragen voorgelegd. Wie ze bewonderen, waarin ze van hun moeder verschillen, wat hun meest vrouwelijke eigenschap is en - uiteraard! - wat ze de mannen verwijten. Wat dat laatste betreft verwijten de meeste van de bevraagde vrouwen de mannen dat ze vaak egoïstisch handelen. Waarvan akte.
Eva Brems komt aan bod in een groter artikel. Ze is nu verkozen voor Groen!! (NB, eerste uitroepteken hoort bij Groen! en het tweede heb ik zelf gekozen als eindpunt van de zin, hoe stupide kan een naam zijn als Groen!?%;!?,.) Daarvoor was ze actief bij Amnesty International en ze werd bekend na deelname aan "De Slimste Mens". Ik vind Eva Brems een heel aantrekkelijke vrouw. Ziet er leuk uit, is steeds zacht en vriendelijk, heeft een goed stel hersenen en staat haar "mannetje". Maar ik ben het niet steeds met haar eens. Zo vindt ze dat hoofddoeken nooit verboden zouden mogen worden. Tja, als allochtone vrouwen van Moslimorigine altijd de vrijheid zouden genieten om zelf te beslissen wat ze doen en laten zou een verbod inderdaad onwenselijk zijn. Maar religie heeft nu eenmaal de inherente eigenschap dat het dwingend is. Religie is onderwerping. Een hoofddoek is daar het teken van. Veel vrouwen kunnen helemaal niet zelf beslissen om de hoofddoek wel of niet te dragen. Brems vindt dat ouders het recht hebben om hun kinderen hun religie op te dringen (en hen dus dwingen de hoofddoek te dragen). Voor mij is religie terreur en is het even erg om je kind te dwingen een hoofddoek te dragen als het klappen uitdelen. Voor mij mogen vrouwen gerust religieuze kenmerken als de hoofddoek etaleren. Maar dat ze dan alstublieft niet verwachten dat ik hen als gelijkwaardig zou inschatten. Zijn ze ertoe gedwongen dan heb ik medelijden met hun tweederangspositie. Hebben ze er zelf voor gekozen, dan heb ik medelijden met hun gebrek aan informatie en intellect.
Ook breekt Eva Brems nog eens een lans voor de vrije keuze van de achternaam van kinderen in plaats van automatisch voor de achternaam van de vader te kiezen. Hoe zou dat in de praktijk gaan? Ofwel kiest men de achternaam van de vrouw, ofwel stelt men de naam samen uit die van de man/vrouw plus die van de vrouw/man. In het laatste geval, wat doen we dan de volgende generatie? Vier achternamen? Dan acht? Een deel laten vervallen is al even discriminerend. Wat een verwarrende janboel. De enige werkbare oplossing bestaat er dus in om te kiezen tussen de achternaam van de vrouw en die van de man. Ouders zullen dan wellicht de "beste" naam kiezen. Als bijvoorbeeld de moeder een adellijke naam heeft en de vader niet, zal men wellicht - met ongetwijfeld enige zachte dwang van de grootouders - kiezen voor die welke het meeste deuren kan openen. Is het dat wat Eva Brems wil? Waarom zou je als man nog een gezin stichten en daar trouw aan blijven als één van de belangrijkste bindmiddelen met je nakomelingen - je eigen achternaam - er niet is? Dan is het wellicht interessanter om je genen wat meer te "verspreiden". Zoals ze in Afrika gewoon zijn. Dus, beste Eva, je kiest maar: ofwel heten jouw kinderen Brems en kun je helemaal je plan trekken met je kroost (tenzij je een vod van een echtgenoot hebt), ofwel gun je je man de formele naam-link met zijn kinderen.
De vrouw waar ik het meeste bewondering voor heb werd door geen enkele vrouw genoemd: Ingrid Daubechies. Eén van de belangrijkste levende wiskundigen ter wereld én een volbloed Vlaamse. Zij ontwierp een formule die toelaat om beelden te digitaliseren met een voldoende hoge kwaliteit maar toch met een beperkte bestandsgrootte. Het stelde de FBI in gelegenheid om miljoenen vingerafdrukken te digitaliseren en dus de opzoekingen te automatiseren. Bij een arrestatie weet men nu binnen de minuut welk vlees men in de kuip heeft.
Als die vrouwen de mannen mogen verwijten dan gaat dat uiteraard in twee richtingen. Het is bijvoorbeeld onmogelijk om ruzie te maken met mijn vrouw. Als ik het aandurf om ergens mijn ongenoegen over te uiten krijg ik direct een onzinnige tegenstoot te verwerken. Zo stond ik noodgedwongen zonder SIS-kaart bij de apotheker om medicatie voor mijn zieke dochter te halen omdat mevrouw het nodig vindt om die in haar eigen handtas te bewaren want "De boodschappen zijn toch altijd voor mij en ik ga die SIS-kaart niet laten rondslingeren", zegt ze. Dat is nu vrouwenlogica, zie! Al sta je duizend keer bij de apotheker.
Dit gezegd zijnde: mijn vrouw is wel degelijk de beste! Ziet er leuk uit, is steeds zacht en vriendelijk, heeft een goed stel hersenen en staat haar mannetje...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten